Μετά από τρία χρόνια καρποφόρησαν επιτέλους οι ελιές μας. Ίσως να είναι και υπερήλικες, γιαγιάδες της φύσης. Το λιοϊρι βρίσκεται στην περιοχή Δήμος στ’ Απεράθου ανάμεσα στα τόσα αρχαία τοπωνύμια, τον Αρσό, την Ζακρίδα, τον Αφικλή, τα Ελληνικά, την Καλλονή. Πρόκειται για αρχαιοελληνικό Δήμο, τοπίο πνιγμένο σε ελιές και δρύες. Η ελιά συμβολίζει τη σοφία, την ειρήνη, τη σταθερότητα και τη σχέση με τη γη και τη φύση.
Ο τρόπος για την συλλογή που χρησιμοποιούν και σήμερα στο χωριό είναι ο ίδιος των αρχαίων δημοτών όπως φαίνεται στην εικονογράφηση του αγγείου.
Η χθεσινή μέρα ήταν ξεχωριστή, αφού το λιομάζωμα μας έφερε στη φύση ως ήπιους εκμεταλλευτές της, δηλαδή να συλλέξουμε τους καρπούς της χωρίς παρεμβάσεις και βιασμούς.
Στη συνέχεια επιλέξαμε το μικρό εργοστάσιο του Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Δαμαριώνα για να βιώσουμε τη διαδικασία εξαγωγής του λαδιού. Εκεί μαζί με πολλούς άλλους συνβρεθήκαμε σε μια κοινότητα λαδιού, συμμετέχοντας σε μια ιεροτελεστία καθαγίασης των καρπών της γης.
Η ψυχή του συνεταιρικού εργοστασίου είναι ο γνωστός από τα θεατρικά μας δρώμενα, ο Μιχάλης Καλαϊτζής, που φαίνεται στο βιντεάκι, να μας εξηγεί την παραγωγική διαδικασία. Μετά τη συγκομιδή των ελιών, στο εργοστάσιο καθαρίζονται, πλένονται, αλέθονται ώστε να γίνει πάστα που μαλάσσεται σε θερμοκρασία ζύμωσης και τέλος με φυγοκέντρηση διαχωρίζεται το λάδι από τον πυρήνα και το νερό.
“Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.” – Οδυσσέας Ελύτης
